Świadectwo charakterystyki energetycznej – jak je zinterpretować?

Sporządzenie świadectwa charakterystyki energetycznej pozwala na poznanie wartości kilku wskaźników. Co one oznaczają i jak je zinterpretować, by właściwie ocenić stan budynku?

EP (zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną) – jest wskaźnikiem, mówiącym o ilości energii, która jest konieczna do pokrycia zapotrzebowania na energię pochodzącą z surowców energetycznych (kopalnych) dla całego budynku lub jego części. Składa się na nią:

  • zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną dla potrzeb ogrzewania w skali roku,
  • zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną dla potrzeb przygotowania c.w.u. w skali roku,
  • zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną dla potrzeb chłodzenia w skali roku,
  • zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną dla systemu wbudowanej instalacji oświetlenia w skali roku (punkt ten nie dotyczy budynków i lokali mieszkalnych).

Wskaźnik EP określa zgodność energochłonności budynku z obowiązującymi przepisami. Obliczoną wartość dla analizowanego budynku porównuje się z wymaganiami dla nowego budynku.

EK (zapotrzebowanie na energię końcową) – pokazuje za ile energii w rzeczywistości płacimy. Wskaźnik EK uwzględnia więc:

  • straty przez przenikanie,
  • straty energii przez wentylację,
  • sprawności poszczególnych urządzeń.

 EU (zapotrzebowanie na energię użytkową) określa:

  • dla ogrzewania – straty ciepła przez przenikanie,
  • dla chłodzenia – zyski ciepła,
  • dla przygotowania ciepłej wody użytkowej – energię, która jest tracona ze ściekami

Jednostkowa wielkość emisji CO2 określa natomiast wielkość emisji dwutlenku węgla z procesu spalania paliw dla pokrycia zapotrzebowanie na enegię budynku

Podziel się..Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Share on Facebook

Zobacz także: